De Franse politie heeft een Fransman van 52 opgepakt die tien jaar geleden zijn beide zoontjes ontvoerde. Sindsdien leefde hij onder een valse identiteit met de kinderen in een hut in het bos. Merkwaardig: de jongens

blijven na hun ontdekking liever in het bos wonen.

Dit weekend sloot de Franse Cathérine Martin uit Foix - een gemeente in het departement Ariège (regio Midi-Pyrénées) - haar zonen van 17 en 18 voor het eerst sinds jaren weer in de armen. De vorige keer dat ze Okwari en Shai Yéna zag, waren de jongens nog maar 7 en 8. Ze had ze op Kerstdag 1998 afgezet bij hun vader, die omgangsrecht had.

Ondanks zijn belofte aan de rechter bracht Xavier Fortin hun zonen niet terug thuis. Hij vertrok met paard en kar en doorkruiste een groot stuk van Zuid-Frankrijk. Ze verlieten Frankrijk nooit. Onder een valse naam streek hij met zijn jongens neer in een dorpje ten zuiden van Toulouse. Vader Fortin vroeg aan niemand hulp. De natuurwetenschapper palmde een schuurtje in een bos in en ze leefden daar met hun drietjes zo goed als zeker zelfbedruipend. Zonnecollectoren op het dak leverden stroom. Water haalden ze uit een nabijgelegen bron. Xavier Fortin zorgde voor schapen en geiten. Af en toe verdiende hij wat geld met klusjes bij boeren. Zijn zonen voedde hij op volgens zijn maatstaven: ze gingen niet naar school maar hielpen hem met de dieren en het zoeken naar voedsel.

Een dorpsbewoner legde uiteindelijk de link tussen de twee werkende jongens en een oude opsporingsfoto. De man belde de politie, die de vader in de boeien sloeg. Okwari en Shai Yéna waren tijdens zijn arrestatie olijven aan het oogsten op Corsica.

Volgens de onderzoeksrechter van Foix zijn de jongens in goede gezondheid. Ze kregen een goede opvoeding mee, met waarden voor de natuur. Na het bezoek aan hun moeder keerden de zonen vrijwillig terug naar hun hut in het bos. Vader Fortin zit opgesloten in de gevangenis van Draguignan. In 2007 werd hij al bij verstek veroordeeld tot twee jaar cel wegens ontvoering van minderjarigen.

Bron: Het Nieuwsblad (bjm)  04-04-2009

Een grootschalige Britse studie concludeert dat moeders na de bevalling drie jaar zouden moeten thuisblijven. Onbetaald weliswaar, maar mét de garantie dat ze hun job terugkrijgen. Ook zou er een 'geboorteceremonie' moeten komen ter vervanging van het doopsel. "Op die manier tonen ouders hun voornemen om voor hun kinderen en gezin te zorgen", luidt het. Daarnaast stelden de onderzoekers ook opvoedingslessen (voor de ouders) en lessen over het ouderschap (voor kinderen) wordt aangeraden.

Dat alles blijkt uit een grootschalige Britse studie, genaamd 'A good childhood' ('Een goede kindertijd'), waaraan twee jaar werd gewerkt.

Geluk
Slechts één op drie ouders denkt dat twee ouders die met elkaar opschieten belangrijk is voor het geluk van hun kind(eren). Opvallend: bij de kinderen is 70 procent die erkent dat hun geluk afhankelijk is van hoe hun ouders met elkaar omgaan. Tegelijk vindt 60 procent van de ondervraagden dat ouders niet genoeg tijd doorbrengen met hun kinderen.

Angst en depressie
Nochtans doen kinderen het het best in een liefhebbend tweeoudergezin. Kinderen van gescheiden ouders hebben 50 procent hebben dan weer meer kans om slechte schoolresultaten te halen, minder populair te zijn of te lijden aan gedragsstoornissen als angst en depressie.

Individualisme & materialisme
Een andere bevinding was het 'rampzalige individualisme' in de maatschappij, die zowel persoonlijke verantwoordelijkheid als de goede zaak hebben beschadigd. Kinderen blijken dan weer hoogst materialistisch, zelfs in hun vriendschapsbanden. "Door sites als Facebook is het aantal vrienden veel belangrijker dan leren investeren in de sterkte en de diepte van die vriendschappen", schrijven de onderzoekers.

Werkende moeders
De twee belangrijkste veranderingen die het leven van kinderen moeilijker heeft gemaakt zijn de moeders die gaan werken en de 'explosie' aan echtscheidingen. "70 procent van de moeders met een baby tussen 9 en 12 maand oud heeft betaald werk verricht. 25 jaar geleden was dat maar 25 procent. Dat betekent een enorme verandering: kinderen worden door iemand anders verzorgd dan hun ouders."

Gescheiden ouders
Die economische onafhankelijkheid leidde naar een tweede verandering: het aantal echtscheidingen. "Daardoor leeft een derde van de Britse 16-jarigen zonder hun vader."  'De schade' aangericht door deze 'gebroken familie' is al zichtbaar bij kinderen vanaf 3 jaar, meldt het rapport. "Als hun ouders opschieten met elkaar, hebben ze minder kans om depressief of agressief te zijn. Hoe vaker ze hun vader zien, hoe beter ze het zullen doen in het leven."

Afwezige vader
De afwezige vader is 'een echt probleem', volgens de onderzoekers, ook als is de vader lang niet zo belangrijk in het leven van een kind als de moeder. Toch beïnvloeden vaders het welzijn van hun kind. "Hoe meer betrokken de vaders, hoe meer vrienden de kinderen hebben. Ze zijn ook meer empatisch, hebben een hoger zelfvertrouwen, zijn meer tevreden met hun leven én ze bereiken meer op academisch niveau."

Bij een echtscheiding kunnen kinderen beter opgevangen worden door hun grootouders en dichte familieleden. Op die manier houden ze een goed contact met hun familie.

Bron: Het Laatste Nieuws (edp) 02-02-2009

Koppigste ex van Vlaanderen nog eens veroordeeld
Vader mag al acht jaar zijn vier kinderen niet zien

Vader Chris De Clercq: 'We weten ook wel dat een veroordeling niets zal uithalen. Het is alleen een morele genoegdoening.'                 foto © gia

BELLEM - Ria B. (45) is door de Gentse strafrechtbank nog maar eens veroordeeld tot vijf maanden effectieve celstraf. De laatste acht jaar stelt ze alles in het werk om de vier kinderen uit de buurt van vader Chris De Clercq te houden. Chris De Clercq, een leraar uit Bellem, leeft de laatste jaren van vonnis naar vonnis, hopend op een mentaliteitswijziging bij zijn ex-vrouw. 'We weten ook wel dat een veroordeling niets zal uithalen', zegt de man. 'Het is alleen een morele genoegdoening. Zij weet dat ze de cel niet zal invliegen en zal ook nu niet toestaan dat ik de kinderen op een normale manier kan zien.'

De Clercq trouwde in 1998 met Ria B. De eerste jaren was er geen vuiltje aan de lucht, maar in 1996 veranderde de sfeer binnen het huwelijk. Er waren ondertussen vier kinderen, onder wie een dochtertje met een handicap. Ria begon de kinderen meer en meer als haar eigendom te zien en toen Chris er niet mee instemde om voor een vijfde kind te gaan, was zijn rol uitgespeeld. Nog voor de echtscheiding werd hij uitgesloten van alle activiteiten met de kinderen. Erna, in 2002, werd alle contact verbroken bij de start van de vechtscheiding.

Chris verkreeg wel het omgangsrecht met de kinderen, maar het stond in de sterren geschreven dat het nooit naar behoren uitgevoerd zou worden. Ria vulde de kinderen met angst en Chris zag hen telkens bang toekomen, om na tien minuten weer richting moeder te wandelen. Zo ging dat elke veertien dagen, gedurende maanden. Van een liefdevolle band met zijn kinderen kon geen sprake zijn. 'En toch zijn ze hier zo verschrikkelijk welkom', zegt hij. 'Maar ik krijg gewoon de kans niet om hen te zeggen hoe graag ik ze zie.'

In 2007 werd Ria door het hof van beroep veroordeeld tot een jaar cel, maar daar trok ze zich weinig van aan: 'Ze misbruikt de kinderen twee keer', zegt advocaat Luc Maryns. 'Een eerste keer door hen te manipuleren en een tweede keer door hen als scherm te gebruiken bij een veroordeling. Ze moet wel voor hen instaan, omdat er geen plaats is om die kinderen op te vangen. Dat bevestigde de jeugdrechtbank al. En dus ontsnapt ze aan elke strafuitvoering. We maken ons dan ook weinig illusies, ook na dit vonnis zal er geen verbetering komen.'

Chris houdt zich dan maar recht met de gedachte dat de kinderen binnenkort oud genoeg zullen zijn om zelf tegen hun moeder in te gaan. 'Ondertussen is er wel contact met mijn gehandicapte dochtertje en dat loopt fantastisch', zegt hij. 'Zij is dan ook de enige van de vier die niet te manipuleren valt.'

Bron: Het Nieuwsblad/De Gentenaar - Frederik Velghe 29-01-2009

EX-VROUW TWEEDE KEËR VEROORDEELD OMDAT ZE OMGANGSREGELING BOYCOT

«Al zes jaar mijn kinderen niet gezien»

Een gescheiden moeder van vier kinderen uit het Oost Vlaamse Aalter is gisteren voor de tweede keer veroordeeld omdat ze blijft verhinderen dat haar ex-man contact heeft met hun kinderen. Drie jaar geleden kreeg ze al eens één jaar cel met uitstel omdat ze de omgangsregeling niet respecteerde, gisteren kreeg ze vijf maanden effectief. «Ik ben blij met het vonnis, maar vrees dat er in de praktijk weer weinig zal veranderen», verzucht Bellemnaar Chris De Clercq, die drie van zijn vier kinderen al zes jaar niet meer heeft gezien.

Het huwelijk van leraar Chris De Clercq (44) en verpleegster Ria B. (44) liep in 2002, na veertien jaar, op de klippen. Wat volgde, was een vechtscheiding met als inzet de vier kinderen van het koppel. Chris De Clercq verkreeg in 2003 omgangsrecht - om de veertien dagen mocht hij de kinderen een weekend bij zich hebben. Zijn ex verzette zich daartegen. De kinderen• wilden zogezegd niet naar mij komen» verzucht hij «Maar wat wil je? Hun moeder heeft henjarenlang gemanipuleerd en mij afgeschilderd als een monster »

De Clercq miste zijn kinderen zo hard dat hij een klacht indiende tegen zijn ex die begin 2006 een eerste keer werd veroordeeld omdat ze het omgangsrecht maar bleef boycotten. De rechter motiveerde zijn vonnis destijds met de stelling dat de kinderen jarenlang door de moederwaren geïndoctrineerd tegen de vader» De gerechtspsychiater zou over Ria B. zeggen dat er sprake is van «symbiotische verwevenheid» het zo graag zien van je kinderen dat je ze niet meerwil lossen

Contact herstellen
Ria B. ging in de tegenaanval, maar het Gentse hof van beroep velde in 2007 een opmerkelijk, want een in ons land weinig voorkomend arrest: het veroordeelde haar als moeder tot één jaar cel, waarvan de helft met probatie-uitstel. «Mijn ex-vrouw moest zich laten begeleiden. En ze moest het contact tussen mij en de kinderen herstellen,maar dat is helaas nooit gebeurd», aldus De Clercq, die:zijn ex dan maar opnieuw voor de rechter sleepte.

En gisteren werd Ria B. opnieuw veroordeeld «wegens het niet toestaan van het omgangsrecht in wettelijke staat van herhaling»~-Vijf maanden effectief kreeg ze. «Ik ben blij met dit vonnis, maar daarmee heb ik mijn kinderen nog niet terug», aldus De Clercq. «Want ondanks de vorige veroordeling heb ik mijn dochters van 12 en 14 en mijn 18-jarige zoon al zes jaar niet meer gezien Alleen mijn 16-jarige dochtertje, dat lijdt aan het syndroom van Down, krijg ik sinds kort sporadisch te zien. Ik weet met moeite nog hoe mijn kinderen eruit zien. Ik moet al websites van hun scholen afschuimen om te zien of daar geen recente foto’s van hen te vinden zijn. Het is zo’n ljdensweg dat ik er amper woorden voor heb. Een ding weet ik: “ik blijf voor mijn kinderen vechten”.   

Wat nu?
Maar hoe moet het nu verder? Meester Luc Maryns, advocaat van Chris De Clercq: Het is nu aan de procureur des Konings om te bepalen of de straf moet worden uitgevoerd en zo ja, wanneer. Niemand kan voorspellen of het hier tot een sanctie komt, maar ik hoop van wél. Al was het maar om het signaal te geven dat een moeder haar kinderen niet mag vervreemden van de vader en het recht niet heeft een omgangsregeling te boycotten.»

Waarom de kinderen met al de veroordelingen tégen de moeder - nu niet gewoon aan de vader kunnen worden toegewezen? «Het drama hier is dat de moeder de kinderen jarenlang zodanig tegen de vader heeft opgezet dat het geen evidente zaak zal zijn om hen ineens bij de vader te plaatsen, al weet ik dat hij met heel veel liefde voor zijn kroost zou zorgen», aldus meester Maryns. «Als de moeder effectief naar de gevangenis moet, zal de procureur een oplossing moeten zoeken voor de drie minderjarige kinderen De jeugdrechtbank zegt dat het onmogelijk is hen samen te plaatsen. Waarschijnlijk zal dus alles bij het oude blijven Het is in het belang van de kinderen, en in dat van hun vader, te hopen van niet »

Bron: HET LAATSTE NIEUWS Laurens Kindt & Annick Grobben 29-01-2009

 
Moeder moet behandeling volgen voor weigeren bezoekrecht

De 38-jarige vrouw uit Zwijndrecht, die vorige zomer één jaar effectieve gevangenisstraf kreeg omdat ze al vier jaar elk contact tussen haar ex-man Guy Laureys en hun twee kinderen onmogelijk maakte, moet zich laten begeleiden door een psychotherapeut. Dat besliste de rechter voor het hof van beroep, die haar effectieve celstraf omzette in acht maanden met uitstel. Voorwaarde is wel dat de vrouw zich laat behandelen, én dat ook de twee kinderen en de vader betrokken worden bij die intensieve behandeling. Het hof vond een effectieve celstraf niet gepast omwille van de kinderen, maar benadrukte wel dat de moeder niet langer mag voorhouden dat zij er zelf voor kiezen hun vader niet meer te zien.

In het verleden werd de vrouw in totaal al dertien keer door de rechtbank veroordeeld, omdat ze de kinderen al sinds april 2005 weghoudt van hun vader. Papa Guy Laureys werd al die tijd psychisch behandeld, oordeelde de rechter.

Bron: HET NIEUWSBLAD 10-01-2009 (dhh ) 10-01-2009